| |
|
 |
Ja, het begon in het voorjaar van 2008 met een idee. Na
weken van denken, overleggen en brainstormen waren daar de
eerste ontwerpen. Toen absoluut nog niet beseffende wat het
zou gaan betekenen voor de toekomst. Na vele ontwerpen en
uren van ontwikkelen, was daar het moment : 25 augustus
2008. Ismijnpony.nl is geboren. Op dezelfde dag hadden we
een paar leden en al snel bleek dat kinderen ons idee wel
zagen zitten, ondanks het feit dat de website toen nog
helemaal niet zo uitgebreid was.
We sloten het jaar 2008 dan ook met groot succes af en waren
onder de indruk van de hoeveelheid leden, iets waar wel op
gehoopt hadden, maar niet hadden verwacht. In de maanden die
volgende hebben we de website elke keer weer behoorlijk
uitgebreid en het aantal leden bleef groeien. Ismijnpony.nl
maakte technisch gezien in 2009 de grootse groei door, met
een e-mail functie en vele andere functies. Tot op de
dag van vandaag blijft het aantal leden groeien en hebben we
ons oorspronkelijk doel van 1000 leden al 13 keer gehaald.
Iets waar we natuurlijk ontzettend trots op zijn, maar er
was ook een keerzijde aan dit succes. |
|
|
|
| |
|
| |
|
Een grote toestroom van leden
zorgde ervoor dat er behoorlijk geïnvesteerd moest worden in
nieuwe servers en in huur van het datacenter. Echter, het
project is anno 2011 nog steeds niet winstgevend. Daarboven
op komen onze maandelijkse lasten, de dagelijkse uren van
onderhoud en de prijzen. Eind 2010 dreigde dan ook het doek
te vallen voor Ismijnpony.nl. Met pijn in ons hart namen we
al afscheid van ons project, waar we zoveel uren werk in
hadden zitten. Totdat we op de valreep in contact kwamen met
Verenging Eigen Paard. Na diverse gesprekken was het moment
daar, januari 2011 hebben wij tijdens Jumping Amsterdam een
samenwerkingsverband ondertekent. Nog niet uit de zorgen,
maar wel weer een toekomst.
In 2011 heeft Ismijnpony.nl een metamorfose ondergaan en
zijn er wederom weer nieuwe functies voor de leden
bijgekomen. En zo begon het als een idee, welke nu drie jaar
later nog steeds draait. |
| |
|
Anke & Kees, wonend in Noord-Holland, 27 en 29 jaar, en niet
alleen werken wij samen aan de website, maar zijn wij ook
levenspartners. Waar Kees een drukke baan heeft en weinig
tijd heeft om zich te ontfermen over de website, ben ik
degene die het dagelijks onderhoud doet. We hebben allebei
sterke punten, die elkaar geweldig aanvullen. Kees verzorgd
de technische kant, dus nieuwe functies ontwikkelen, ben ik
degene die naast het dagelijks onderhoud, de kleurplaten,
miniplaatjes en al het andere ontwerpt. Naast Ismijnpony.nl
ontwerp ik ook websites en huisstijlen voor bedrijven.
Mijn jeugd heb ik doorgebracht tussen de paarden. Net als
vele meisjes ging ik op paardrijden en dat bleek een schot
in de roos. Al snel werd ik verliefd op een manegepony en
dat had tot gevolg dat ik alleen maar op die pony wilde
rijden. En oh wee als ik op een ander moest tijdens de les,
dan zat ik de hele les met een boos gezicht. Een groot
dilemma voor mijn ouders, want mijn vader had ooit gezegd :
"Als je 16 bent krijg je een eigen pony." Ik accepteerde
het, maar dat duurde nog wel heel erg lang. Gelukkig gingen
mijn ouders al snel overstag en werd mijn droom
werkelijkheid : Ik had een eigen pony! En niet zomaar één,
de manegepony waar ik zo gek van was. Trots als een pauw!
Na mijn eerste onderlinge wedstrijd kreeg ik ook het
wedstrijdvirus te pakken. Een aantal jaar later reed ik in
de M1 dressuur, maar er was één groot probleem wat voor de
nodigde tranen zorgde. De manegepony was een ex-draver en in
galop kreeg ik altijd dikke onvoldoendes, die ik vervolgens
op andere onderdelen weer goed moest maken. Elke dag
fanatiek trainen, privé les, medische zorg, maar het bleef
een probleem. Mijn pony wilde wel, maar hij kon het gewoon
niet.
En dan valt er toch een beslissing, een hele moeilijke! Ik
zou afscheid gaan nemen en er een 'echte' dressuurpony voor
terug krijgen. En deze kreeg ik, een schimmel met Spaans
bloed. Enkele maanden later vonden we een goede plek voor
mijn pony en ging daar genieten van de rust en de zee. Het
verschil tussen beide pony's was enorm. En makkelijk was hij
allerminst. Hij had goede dagen en hele slechte dagen en was
vooral op wedstrijd een enorme stresskip. Noem iets en we
hebben het wel gedaan. Van box verwisselen, diverse bitten,
meerdere zadels, diverse instructeurs, ander voer,
fysiotherapeut tot aan een kraker. Ik kan een boek schrijven
over wat we allemaal hebben meegemaakt met hem, van een 4e
op het Nederlands Kampioenschap in de M1 tot aan dat hij zo
ziek is geweest dat hij het bijna niet zou halen.
Mijn eerste pony staat inmiddels helemaal aan de andere kant
van het land en geniet volop van zijn oude dag en heeft het
reuze naar zijn zin.
Anke Ouwehand
PS. Meer foto's zien? Je mag mij ook altijd toevoegen op
Hyves. |
 |
|
|
|
