| |
|
|
| |
|
 |
|
|
| |
|
|
Ik houd hier maandelijks op ismijnpony.nl
een Blog bij. Eigenlijk houdt dit gewoon in
dat ik jullie maandelijks op de hoogte houd
van allerlei verschillende dingen die ik met
mijn pony's meemaak! Als eerste zal ik
mijzelf even voorstellen. Ik ben Margot, ben
20 jaar oud en woon in Gelderland. Sinds dat
ik heel erg klein ben rijd ik al paard, ik
ben er mee opgegroeid! Mijn ouders en zus
rijden ook paard, dus ik kom uit een
paardengezin. |
Als eerste stel ik aan jullie voor: Wolder!
Hij is een 6 jarige Haflinger met als vader
Wallenstein. Ik heb hem nu ruim 3 jaar. We
rijden vaak op buitenritten, springen voor
de afwisseling en doen dressuurwedstrijden
op L2 niveau. Wolder heb ik zelf beleerd en
doorgereden. Als ik hem in 3 woorden zou
omschrijven zouden dat de volgende woorden
zijn: * Stoer * Mooi * Werkwillig
En dan heb ik nog: Goldy! Zij is een 10
jarige Haflinger met als vader Neptun. Ik
heb haar nu ruim 5 jaar. Ze is druk van
karakter, maar echt een pony die vanalles
leuk vindt. We springen B, doen aan cross,
ze kan de spaanse pas van vrijheidsdressuur,
en rijden M2 dressuur. Dus op naar de Z! Als
ik haar in 3 woorden zou omschrijven dan
zouden dat de volgende woorden zijn: * Druk
* Allround * Lief |
Ik ga jullie dus op de hoogte houden van
allerlei verschillende dingen, van
fotoshoots tot wedstrijden tot hele andere
dingen! Veel leesplezier lieve
paardenvrienden!
Groetjes Margot |
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
| |
|
Beste Lezer,
Voor ismijnpony.nl zal ik elke maand een
blog bijhouden over mijn twee paarden. Wat
ik vooral in deze blog zal vertellen is hoe
het de afgelopen maand is vergaan met mij en
mijn paarden. Of er nog nieuwe dingen zijn
gebeurd en hoe de opvoeding van mijn
kleintje verloopt. En soms zal ik ook wel
eens wat tips plaatsen waar jullie
paardenliefhebbers uiteindelijk ook iets aan
hebben! Mijn naam is Denise, en ik ben op
dit moment achttien jaar. Ik ben sinds maart
2008 in bezit van een hele knappe
merrie. Haar officiële naam is Zita, maar ik
heb haar Shiva genoemd. En sinds januari
2011 ben ik in het bezit van een jaarling.
Maar daar zo meteen meer over! Ik ben pas
begonnen met rijden op mijn veertiende,
gewoon weg omdat daar vroeger geen
geld voor was. Mijn stiefvader wilde erg
graag aan mijn 'paarden-droom' meewerken, en
heeft mij ingeschreven op een manege. Na
daar jammer genoeg te maken hebben gehad met
pestkoppen ben ik gestopt met rijden en zijn
wij verder gegaan met een eigen pony. Dit is
genoeg over mijzelf, we gaan nu maar eens
naar mijn paarden! |
Shiva.
Shiva kwam bij mij op 28 maart 2008, zij
werd aan mij 'verkocht' als een KWPN'er, en
op een bepaalde voorwaarde. ´Als jij een
klik hebt met Zita, mag je haar overnemen.
Is dat niet het geval, rijd ik haar in en
word ze doorverkocht' Maar ik had een klik
met haar, en niet zo maar één. Elke dag
fietste ik naar het weiland en daar kwam ze
hinnikend en galoperend aan! Op 12 April
2008 is ze naar stal gekomen en hebben wij
gelijk een zadeltje geprobeerd. Ze was
ondertussen vier jaar dus dat kon makkelijk.
En dat was zo, ik reed zo met haar weg!
Galop was iets lastiger .. maar onze eerste
buitenrit was ook zó gemaakt. Vervolgens
ging Shiva mee op vakantie naar Drenthe, en
uiteindelijk ook mee op al mijn stages! Op 5
juli 2009 vond ik via haar chipnummer ineens
een hoop informatie. Alles klopte! En na een
telefoontje heb ik een hele geschiedenis van
haar gekregen, maar dat vertel ik een andere
keer! Shiva is in één woord een droom paard.
Wij beoefenen de reining sport, maar op het
moment zijn wij aan het over-schakelen naar
het rijden zonder iets! FREEDOM!
Baby.
Baby is een week na mijn verjaardag geboren
in het Brabantse Land. Meteen was al
duidelijk dat het niet goed ging en toen is
zij verplaatst naar een ranch in Brabant.
Hier zou ik eind juli beginnen met stage
lopen. Toen ik daar kwam was Baby dus net
een maandje oud. Ze was geen makkelijk
veulen, integendeel zelfs - ze is al heel
erg ziek geweest. Toendertijd kreeg het arme
dier al heel veel injecties en ook veel
medicijnen, ze was dus ook bang geworden
voor mensen. Je kon dus ook niet fatsoenlijk
in de stal komen zonder dat mevrouw een trap
uitdeelde of vuil aankeek en naar je hapte.
Dus, eigenlijk had ik helemaal niets met
haar! In oktober eindigde mijn stage en werd
mij een baan aangeboden - twee weken later
kwam ik dus weer terug! In die tijd heb ik
vaak in het stallencomplex uitgemest waar
Baby stond. Ze begon dus eigenlijk aan mij
te wennen. En van het één is het ander
gekomen, en tja .. ook ik ben gestopt daar
met werken en kon mijn kleine Baby niet
achter laten! Het kleine mormeltje ging dus
samen met Shiva weer mee terug naar
Rotterdam. En op dit moment is Baby één jaar
en één maand, en ze begint al lekker
vervelend te worden. Want wat is er nou
leuker dan de baas pesten?? |
De volgende keer zal ik weer andere
dingen vertellen. Zoals hoe & wat over Shiva.
Maar ook dingen over hoe Baby eigenlijk is
geworden zoals ze nu is. Ik zal ook proberen
om elke maand een informatief stukje te
plaatsen, dus bij deze: Zijn hoeven geven
het ritme aan, Jouw hart zingt het lied His
Hooves Pound The Beat, Your Heart Sings The
Song. Bedankt voor het lezen, en tot snel!
Liefs, en hoefjes van;
Denise, Shiva & Baby. |
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
Hoi,
Ik ben Anandi, 18 jaar oud en ik woon in een
klein dorpje in het midden van het land.
Toen ik 2 jaar was, wilde ik al paardrijden,
maar van mijn moeder moest ik eerst mijn
zwemdiploma halen. Toch mocht ik op mijn 5e
al op de Shetlander van een boer rijden en
gaf mijn moeder me les. Dat ging eventjes
goed, maar ik wilde graag écht paardrijles.
Dus toen ik 6 jaar was, mocht ik naar de
manege. En wat bleek: de instructrice
vertelde precies hetzelfde als mijn moeder!
Na enkele jaren op de manege gereden te
hebben, mocht ik rijden op de lespony’s bij
een pensionstal, zodat ik nog meer kon
leren. Want van elke week tussen 10 andere
paarden en pony’s te rijden leer je wel
sturen, maar kun je je niet echt
concentreren op het netjes rijden. Met een
paar van die pony’s mocht ik ook wedstrijden
rijden, maar helaas waren dat er niet zoveel
en ging de pensionstal uiteindelijk stoppen
met de lespony’s.
Na nog wat op een andere manege gereden te
hebben, kocht mijn moeder een eigen paard.
En niet zomaar eentje: een echte Fries! Zijn
naam was Jannes, en ik mocht er ook op
rijden. Dat was echt wel weer even wennen
hoor, zulke grote bewegingen. Maar het ging
gelukkig steeds beter. Zo goed, dat ik voor
mijn 14e verjaardag ook een paard kreeg. En
natuurlijk werd dat ook een Fries!
Maurits was, ondanks dat hij nog best jong
was, ontzettend braaf. Zo braaf dat je er
echt iedereen op kon zetten, en dat hij
nooit een stap verkeerd zou zetten. Maar
helaas zette hij ook geen stap te hard en
werd het steeds moeilijker om het rijden
voor hem leuk te blijven houden. Want als
hij eenmaal fijn liep, dan ging hij echt
heel goed. Maar het kostte steeds meer
moeite om hem zover te krijgen, en na veel
geprobeerd te hebben, heb ik toch maar de
keuze gemaakt om hem te verkopen. Want ik
wilde graag wedstrijden rijden, en verder
komen in de dressuur. Maar Maurits was
vooral een paard om lekker mee in het bos te
gaan rijden, hard trainen in de bak vond hij
helemaal niks. Natuurlijk is het heel
belangrijk om steeds wat anders te doen om
je paard vrolijk te houden, maar het werkte
gewoon niet op deze manier.
En zo kwam Mette in mijn leven (natuurlijk
ook een Fries). Toen we hem voor het eerst
zagen was hij nog hengst, kwam hij net van
de hengstenkeuring af en was hij net
zadelmak. Niet echt het meest ideale paard,
zou je denken. Maar toch was hij zo
ontzettend braaf dat we hem kochten (al
hebben we hem wel gecastreerd, omdat een
hengst gewoon niet handig was). Mette is nu
3,5 jaar bij mij en ik kan elke dag nog veel
van hem leren (en hij ook een beetje van
mij). Ondertussen mogen we al Z1 starten,
maar eerst moeten we nog maar even hard
doortrainen, zodat we hopelijk straks mooie
resultaten mogen behalen.
In mijn blog zal ik jullie vooral op de
hoogte houden van de dingen die ik met Mette
meemaak. Ook zal ik regelmatig wat vertellen
over de ervaringen die ik heb opgedaan door
lesgeven en te werken op verschillende
stallen. Hopelijk kunnen jullie zo ook nog
wat leren van mijn verhalen!
Bedankt voor het lezen (en reacties zijn
natuurlijk altijd welkom)!
Groetjes Anandi |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
Hallo allemaal,
Mijn naam is Ineke ik ben 44 jaar oud en
woon in Gelderland. Ik wil graag de
belevenissen van Moreno en Jolly met jullie
delen. Ik schrijf het verhaal ook als of
Moreno het aan jullie verteld.
Maar voor het zover is geef ik jullie eerst
een beetje informatie over Jolly Jumper
aangezien hij al bij ons was voor Moreno
werd gekocht .
Jolly Jumper is een Welsh ruin zonder
papieren, hij is nu 13 jaar jong.
Jolly is jaren geleden in ons leven gekomen,
een beetje een wildebras die niet echt wilde
luisteren.
Hij is altijd lief geweest en heeft nooit
geschopt maar hij heeft wel een eigen
willetje.
Ik heb verschillende dingen gedaan met hem
om te kijken wat hij nu wel en niet leuk
vindt.
Het eind resultaat is dat Jolly onder zadel
niet zo leuk vind behalve als hij lekker kan
rennen en vliegen maar omdat hij maar 1.29
cm hoog is dankzij zijn hoge schoft kunnen
er geen lange ruiters op. De ruiters die er
op kunnen zijn vaak jong en net niet ervaren
genoeg om zijn grapjes uit te zitten. Hij
bokt graag of keert erg snel waardoor elke
ruiter het gras van dichtbij kan bekijken.
Ook hebben we hem geprobeerd voor de kar te
zetten, na 3 jaar langzaam proberen blijft
dat ook een spannende onderneming. Jolly is
erg druk en schrikachtig op de weg dus geen
fijne manier van mennen. Dus een zwarte
menpony voor de kar is ook verleden tijd.
Wel wil hij graag wat doen voor je, we doen
werken aan de lange lijnen, loswerken (longeren
zonder lijn) en hij vindt het gezellig om
met je mee te lopen.
Wij hebben dus besloten dat Jolly zijn leven
lekker mag slijten op een weide en af en toe
eens wat te werken, hiervoor zijn we op zoek
gegaan naar een plek waar Jolly en zijn
maatje lekker op een paddock konden staan,
en zelf bepalen of ze wel of niet op stal
willen.
In het begin stond hij samen met een
Shetlander maar aangezien de eigenaresse de
pony aan huis kon gaan zetten is hij
uiteraard mee verhuist met haar. Hierdoor
kwam Jolly alleen te staan en gingen wij op
zoek naar een nieuw maatje voor hem.
De bedoeling was om een kleinere pony erbij
te zoeken, op die manier had ons tuig en kar
nog een doel. Maar we kwamen niet het dier
tegen waarvan wij dachten dat is hem. Verder
speurende kwamen we een advertentie tegen
over Haflinger hengst veulens. Nu kwam mijn
oude liefde voor het andere ras ook weer
boven water. Ik ben gek op Haflinger,
Shetlanders en wat grovere dieren met veel
behang.
We zijn gaan kijken en we waren direct
verliefd op 1 veulen, na wat praten hebben
we deze gekocht en Moreno genoemd |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
Zorgstal Pegasos Holistic Horsemanship
Ook ik zal mij hier even voorstellen: mijn
naam is Barbara, van beroep paardencoach en
run sinds kort een zorgstal in Drenthe. Met
behulp van mijn paarden geef ik
therapie/holistische freestylelessen aan
verschillende doelgroepen volwassen als ook
kinderen. Wij werken op basis van Natural
Horsemanship, dat wil zeggen natuurlijke
communicatie met paarden. Paarden hebben een
spiegelend vermogen en zullen iemands gedrag
dan ook onmiddellijk weerspiegelen, dit
maakt paarden nou zo geschikt voor de
paardencoaching en het holistische trainen.
Holistisch trainen wil zeggen dat wij niet
alleen kijken naar de mens of alleen het
paard, maar naar het geheel. Juist door mijn
werk maken wij heel veel leuke maar soms ook
minder leuke dingen mee, en het leek mij
leuk dit met jullie te delen. Op onze
zorgstal staan een aantal paarden en pony's,
in totaal 9 waarvan wij de meesten dan ook
inzetten voor de coaching. In mijn artikels
die ik hier ga schrijven zullen jullie onze
paarden stuk voor stuk leren kennen!
Daarnaast ben ik actief bezig met
vrijheidsdressuur en grondwerk. Ik heb twee
paarden die ik zelf compleet heb getraind in
de vrijheidsdressuur. Ze beheersen
oefeningen zoals steigeren, Spaanse pas, het
compliment, ja en nee schudden en nog veel
veel meer; te veel om nu allemaal op te
noemen!Ook hierover zullen jullie meer
lezen, want ik ben er best veel mee bezig.
Het plezier staat bij onze zorgstal ten alle
tijden voorop. Wij ondernemen dan ook veel
met onze paarden en cliënten. Tevens geef ik
ook demonstraties en workshops om de
meerwaarde van het horsemanship en
holistische trainen te promoten. Jullie zien
het al: genoeg stof om erover te gaan
schrijven! Tot lezens
Barbara en de paarden! |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
